Egzamin gimnazjalny z języka obcego

Egzamin gimnazjalny z języka obcego przeprowadzany jest w gimnazjach od roku szkolnego 2008/2009. Zakres wymaganych umiejętności ustalony został w standardach wymagań ustalonych przez ministra. Uczeń zdaje egzamin gimnazjalny z tego języka, którego uczy się w gimnazjum jako obowiązkowego. Jeśli uczy się dwóch języków obcych, rodzice powinni złożyć deklarację u dyrekcji szkoły odnośnie wyboru języka. Niestety nie ma możliwości wyboru innego języka, niż ten który jest nauczany w danej szkole, a szkoda, ponieważ niejednokrotnie są uczniowie, którzy znają dobrze nie tylko angielski czy niemiecki, które są w polskich szkołach najpopularniejsze.

W czasie trwania egzaminu każdy uczeń pracuje przy osobnym stoliku, nie ma możliwości korzystania ze słownika.

Laureaci i finaliści olimpiad organizowanych z zakresu danego języka mogą zostać zwolnieni z tej części, a zwolnienie jest równoznaczne z uzyskaniem z niej najwyższego wyniku. Egzamin gimnazjalny z zakresu języka obcego nowożytnego ma jedynie formę pisemną. Nie ma części ustnej.

Prace uczniów poprawiane są przez komisje składające się z przeszkolonych egzaminatorów. Zapewnia to rzetelność i obiektywność oceniania.

 

Test egzaminacyjny składa się z różnego rodzaju zadań zamkniętych i otwartych.

 

Zadania zamknięte:

• zadania wyboru wielokrotnego - uczeń wybiera poprawną

odpowiedź spośród kilku podanych propozycji

• zadania typu prawda/fałsz - uczeń stwierdza zgodność

(lub niezgodność) zdań zawartych w zadaniu z treścią wysłuchanego lub przeczytanego tekstu

• zadania na dobieranie - uczeń ma zadanie przyporządkować odpowiednie elementy 

 

Zadania otwarte:

• zadania z luką - uczeń ma za zadanie uzupełnić pewne fragmenty zdań

• zadania krótkiej odpowiedzi

 

Zadania sprawdzają wiadomości i umiejętności zapisane w trzech obszarach

standardów wymagań egzaminacyjnych: odbiór tekstu słuchanego – można otrzymać max. 10 pkt., odbiór tekstu czytanego – maksymalna punktacja to 20 pkt.

 

Zakres egzaminu gimnazjalnego z języka obcego nowożytnego wyznaczają standardy wymagań egzaminacyjnych i podstawa programowa kształcenia ogólnego (rozporządzenia)

 

STANDARDY WYMAGAŃ EGZAMINACYJNYCH

I.Odbiór tekstu słuchanego

Uczeń:

a.określa główną myśl tekstu (potrafisz powiedzieć, o co chodzi w tekście)

b.określa kontekst sytuacyjny, stwierdza, czy tekst zawiera określone informacje; (np.: potrafisz powiedzieć gdzie i kiedy rozgrywa się sytuacja) 

c.wyszukuje lub selekcjonuje informacje (potrafisz powiedzieć, czy dana informacja była w tekście czy nie)

 

II.Odbiór tekstu czytanego

Uczeń:

a.określa główną myśl tekstu 

b.określa główną myśl poszczególnych części tekstu

c.stwierdza, czy tekst zawiera określone informacje; wyszukuje lub selekcjonuje informacje

d.określa intencje nadawcy tekstu (np.: co chciał osiągnąć rozmówca)

e.określa kontekst sytuacyjny (np.: potrafisz określić występujące osoby)

a.rozpoznaje związki między poszczególnymi częściami tekstu

 

III.Reagowanie językowe

Uczeń:

a.właściwie reaguje językowo w określonych kontekstach sytuacyjnych, w szczególności w celu uzyskania, udzielenia, przekazania lub odmowy udzielenia informacji, rozpoczęcia, podtrzymania

b.rozpoznaje i poprawnie stosuje struktury leksykalno-gramatyczne niezbędne do skutecznej komunikacji

c.przetwarza treści tekstu przeczytanego w języku polskim lub treści przedstawione w materiale ikonograficznym i wyraża je w języku obcym

 

 

PRZYKŁADOWE ŚRODKI JĘZYKOWE (podane wg. informatora Centralnej Komisji Egzaminacyjnej)

I. OPIS

1. Identyfikacja i lokalizacja osoby lub przedmiotu

Np.: Sind Sie Frau Müller? Diese große Frau ist meine Schwester Eva. Hans steht

hinter dem Schulleiter. 

2. Pytanie i prośba o informację

Np.: Wie heißt dein Freund? Woher kommst du? Wo wohnt ihr? Was ist dein Vater

von Beruf? Wie alt ist dein Bruder?

3. Opis

Sie ist schlank und fit. Er ist glücklich. Dort ist es sehr ruhig.

4. Określenie czasu, odległości, miary, wagi, ceny

Np.: Der Zug fährt um elf Uhr fünfzehn ab. Das Konzert beginnt um halb Siegen.

5. Porównanie cech osób, przedmiotów, miejsc, sytuacji, czynności

Np.: Er ist größer als du. Er hat mehr CDs als sein Freund. Sie ist so schön wie ihre

Schwester. Das ist die älteste Kirche der Stadt.

6. Informacja o czynnościach i sytuacjach w przeszłości

Np.: Ich habe ihn vor einigen Tagen gesehen. 1492 entdeckte Kolumbus Amerika.

Voriges Jahr waren wir an der Nordsee.

7. Przekazanie informacji podanej przez osobę trzecią

Np.: Markus findet dieses Buch interesant

8. Wyrażenie przyczyny, skutku, warunku, celu; powiązanie informacji

Np.: Ich habe zu wenig geschlafen, deshalb habe ich Kopfschmerzen.

 

II. OPINIA

1. Wyrażenie własnej opinii, np. na temat osoby, przedmiotu, sytuacji

Np.: Anna ist ganz nett. Der Junge gefällt mir.

2. Prośba o opinię, np. na temat osoby, przedmiotu, sytuacji

Np.: Wie findest du den Film?

3. Wyrażenie zgody lub sprzeciwu

Np.: Ja, klar. Alles klar! Gut, das mache ich.

4. Potwierdzenie i zaprzeczenie zasłyszanej opinii

Np.: Das stimmt. Das stimmt nicht.

5. Przedstawienie odmiennego punktu widzenia

Np.: Ich denke, dass er das nicht schafft. Ich bin mir nicht sicher, ob das möglich

ist. Das hat er bestimmt nicht gemacht.

6. Przekazanie opinii osób trzecich

Np.: Mutter sagt, dass sie dagegen ist.

 

III. ZNAJOMOŚĆ PRZEDMIOTU I STOPIEŃ PEWNOŚCI

1. Zapytanie o znajomość osoby, przedmiotu, faktu, tematu

Np.: Weißt du, wie viele Einwohner Krakau hat?

2. Potwierdzenie znajomości lub nieznajomości osoby, przedmiotu, faktu, tematu

Np.: Ich bin sicher. Ich kenne ihn gut.

3. Wyrażenie: pewności lub niepewności; prośba o potwierdzenie, prawdopodobieństwa, przypuszczenia

Das stimmt nicht. Vielleicht komme ich nächste Woche.

 

IV. UCZUCIA, ŻYCZENIA, PREFERENCJE

1. Zapytanie

a) o uczucia, upodobania, chęci, pragnienia

Np.: Liebst du mich? Magst du Pizza?

Wyrażenie

a) uczuć, upodobań, chęci, pragnień

Np.: Ich liebe dich. Ich mag Sport. Ich liebe Hip-Hop. Ich schwimme gern. Ich

habe Lust auf Eis.

b) stanu fizycznego i emocjonalnego

Np.: Es geht mir gut. Ich fühle mich wohl.

3. Prośba o wybaczenie i reakcja na taką prośbę

Np.: Entschuldigen Sie mich bitte! Oh, Entschuldigung, es tut mir leid. Verzeih!

Das macht nichts. Kein Problem.

4. Wyrażenie

a) zainteresowania, zdziwienia, radości, żalu, rozczarowania, zmartwienia

itp.

Np.: Das ist interessant. Wirklich? Echt? Toll! Schade. Leider nicht. Tut mir

leid.

b) braku zainteresowania, obojętności, znudzenia

Np.: Das ist mir egal. Das macht keinen Spaß. Das finde ich langweilig. Das

geht mich nichts an.

5. Dodanie otuchy, pocieszenie, uspokojenie

Np.: Kopf hoch! Das schaffst du schon. Es geht schon. Schon gut. Kein Problem.

Mach dir keine Sorgen.

V. OBOWIĄZEK, PRZYZWOLENIE, SUGESTIA, PROŚBA, ROZKAZ

1. Zapytanie o możliwość lub konieczność zrobienia czegoś; prośba

o przyzwolenie

Np.: Kannst du mir einen Kuli leihen? Kann ich das für Montag machen? Darf ich

das Fenster aufmachen? Darf ich etwas fragen? Darf ich Sie stören? Sollen wir

das abschreiben? Muss ich jetzt die Hausaufgaben machen? Darf ich am Samstagnachmittag

ins Kino?

13

2. Zezwolenie i negacja przyzwolenia

Np.: Bitte sehr. Aber natürlich. Du kannst machen, was du willst. Das geht nicht.

Das ist unmöglich. Das kommt nicht in Frage.

3. Udzielenie zezwolenia pod określonym warunkiem

Np.: Du darfst ins Kino gehen, wenn du vorher die Hausaufgaben machst. Du

kannst meinen Computer benutzen, wenn du nicht im Internet surfst.

4. Propozycja, sugestia

Np.: Möchtest du Cola? Ich gehe ins Konzert, kommst du mit? Sehen wir uns heute

Abend? Vielleicht zeichnest du und ich schreibe den Text? Kannst du das Plakat

selbst machen?

5. Akceptacja i odrzucenie

Np.: Danke, gern. Einverstanden. Warum nicht? Gut, aber vielleicht später. Nein,

danke. Leider, das kann ich nicht. Das geht nicht. Das kann ich nicht machen.

Nein, das finde ich blöd.

6. Prośba o zrobienie czegoś; polecenie, rada, zakaz; instrukcja, oficjalny komunikat

Np.: Schreib mir bitte bald! Ruf doch Monika an! Kannst du mir bitte das Salz reichen?

7. Prośba o przekazanie wiadomości lub polecenia

Np.: Mama hat gesagt, dass du aufräumen sollst

8. Zaoferowanie pomocy i prośba o pomoc; przyjęcie jej i odrzucenie

Np.: Kann ich Ihnen helfen? Kannst du mir bei den Hausaufgaben helfen?

 

VI. ZACHOWANIA SPOŁECZNE; INTERAKCJA

1. Sposoby zwracania się do rozmówcy

Np.: Hör mal! Markus, wie findest du das? 

2. Powitanie i pożegnanie; życzenia przy pożegnaniu

Np.: Hallo! Servus! Wie geht es? Guten Tag, Herr Müller. Tschüss. 

3. Przedstawianie się, reakcja na przedstawianie się, przedstawianie kogoś

komuś, formy zwracania się do kogoś

Np.: Ich bin Robert Tischler. Hallo, ich heiße Sabine

4. Podziękowanie i reakcja na podziękowanie

Np.: Danke schön. Das ist sehr nett. Bitte sehr. 

5. Złożenie gratulacji i życzeń

Np.: Alles Gute! Ich gratuliere dir! Frohe Ostern! 

6. Zasygnalizowanie braku zrozumienia, prośba o powtórzenie, mówienie wolniej,

głośniej itp.

Np.: Ich verstehe das nicht. Was haben Sie gesagt? 

7. Przeliterowanie i prośba o przeliterowanie (nazwiska, nazwy własnej itp.)

Np.: Kannst du deinen Namen buchstabieren? 

8. Pytanie o znaczenie wyrazu lub wyrażenia, prośba o jego wyjaśnienie

Np.: Wie heißt das auf Deutsch?

 

TEMATYKA TEKSTÓW STANOWIĄCYCH PODSTAWĘ ZADAŃ EGZAMINACYJNYCH

 

1. Człowiek – np. dane personalne, wygląd zewnętrzny, cechy charakteru, uczucia

i emocje, zainteresowania

2. Dom – np. jego położenie, pomieszczenia i ich wyposażenie

3. Życie rodzinne i towarzyskie – np. członkowie rodziny, koledzy, przyjaciele, znajomi,

czynności życia codziennego, formy spędzania czasu wolnego, święta

i uroczystości

4. Szkoła – np. przedmioty nauczania, życie szkoły

5. Praca – np. popularne zawody i czynności z nimi związane, miejsce pracy

6. Żywienie – np. artykuły spożywcze, posiłki i ich przygotowywanie, lokale gastronomiczne

7. Zakupy i usługi – np. rodzaje sklepów, towary, sprzedawanie, kupowanie, reklama,

korzystanie z usług, reklamacja

8. Podróżowanie i turystyka – np. wycieczki, zwiedzanie, środki transportu, informacja

turystyczna, orientacja w terenie

9. Kultura – np. dziedziny kultury, twórcy i ich dzieła, uczestniczenie w kulturze

10. Środki masowego przekazu

11. Sport – np. dyscypliny sportu, obiekty i sprzęt sportowy, imprezy sportowe

12. Zdrowie – np. higieniczny tryb życia, samopoczucie, dolegliwości, choroby i ich

leczenie

13. Nauka i technika – np. wynalazki, podstawowe urządzenia techniczne

i korzystanie z nich

14. Świat przyrody – np. pogoda, rośliny, zwierzęta, krajobraz, ochrona środowiska

naturalnego

15. Elementy wiedzy o świecie i krajach danego obszaru językowego

 

 

Opracowano na podstawie oficjalnego informatora Centralnej Komisji Egzaminacyjnej. Więcej informacji o egzaminach można znaleźć na stronie www.cke.edu.pl