Pisownia spółgłosek w języku niemieckim

W języku niemieckim obowiązuje wiele reguł dotyczących właściwego wyboru spółgłosek. Ma to duże znaczenie w większości wyrazów, np.: du tanzst czy du tanzt, die Scheune czy die Schäune itp.

Nie we wszystkich przypadkach określają to jasne reguły, gdyż jak to już bywa w tym języku mamy do czynienia często z wyjątkami. W naszym krótkim opisie przedstawimy te najważniejsze i "najpewniejsze".

1. Zasada rdzenia

Pierwsza omawiana w kursie zasada to tzw. "zasada rdzenia", która mówi, że rdzeń danego słowa piszemy według tego samego wzoru we wszystkich jego odmianach. Rdzeń to pewna część wyrazu, która w odmianie nie ulega zmianom. Dla wyrazu lernen rdzeniem jest lern, bo odmieniając go ta część nie zmienia się, np.: ich lern-e, du lern-st, er lern-t, itp.

A oto inne przykłady:

fahr~ - to rdzeń

die Fahrt, fahren, die Schiffahrt, die Fahrkarte, der Autofahrer, 

muss~ ich muss, du musst, die Mussspritze,die Mussehe

2. Pisownia spółgłosek b-p, d-t, ig-ich

Często trudno jest zdecydować w wyborze pomiędzy spółgłoskami o podobnym brzmieniu: d-t, p-b oraz ig-ich 

Jeżeli w takich przypadkach mamy wątpliwość, którą wybrać spógłoskę, np.: der Rad czy der Rat, der Dieb czy der Biep, to spróbujmy porównać ją z inną formą danego słowa (z końcówkami -ung, -es, -in itp.). Inaczej mówiąc spróbujmy utworzyć formę pochodną,np od czasownika -> rzeczownik lub -> odmieniony przymiotnik itp. 

Wypowiadając głośno i powoli te formy można wychwycić istotną różnicę, np.: 

lieb sein - bo: lieben, die Liebe

das Rad - bo: die Räder

billig - bo ein billiges Buch

 

3. Pisownia podwójnych i potrójnych głosek

 

W niektórych rzeczownikach tworząc liczbę mnogą należy powtórzyć ostatnią spółgłoskę, jest to zasada przy rzeczownikach zakończonych na:

-is, -in, -as, -is, -os, -us, np.:

die Königin -> die Königinnen

das Geheimnis -> die Geheimnisse

die Ananas -> die Ananasse

der Kürbis -> die Kürbisse

der Albatros -> die Albatrosse

der Globus -> die Globusse (w tym przypadku istnieje również forma: die Globen)

W przypadku wyrazów złożonych można spotkać czasami aż trzykrotnie powtórzone samogłoski. Należy pamiętać, że nie wolno opuszczać żadnej litery, czyli:

Schiff + Fahrt = Schifffahrt

Fluss + Sand = Flusssand itp.

4. Pisownia k-ck, tz-z

Wybierając pomiędzy tymy spółgłoskami należy zapamiętać, że wybieramy tz oraz ck, jeśli występują one po krótkiej akcentowanej samogłosce, np.:

dutzen, Platz, erschrecken, Schnecke

Natomiast po długiej samogłosce lub dyftongu oraz po spółgłosce: zastosujemy z oraz k 

np.: Pauke, reizen, Walze, Wurzel

5. Pisownia spółgłosek ss-ß

Należy tutaj zapamiętać prostą zasadę: po długiej samogłosce lub dyftongu zastosujemy ß, np.: die Straße, heißen , natomiast po krótkiej ss, np.: vergessen, küssen

Copyright 2011 Pisownia spółgłosek w języku niemieckim | JNIEMIECKI.pl - język niemiecki moje hobby. JNIEMIECKI.pl
Templates Joomla 1.7 by Wordpress themes free
Informujemy, że strona używa pliki cookies w celu optymalnego działania. Korzystanie z naszej strony www bez zmiany standardowych ustawień przeglądarki internetowej oznacza, że wyrażasz zgodę na zapisanie plików cookies w pamięci urządzenia końcowego.  Więcej szczegółów, w tym na temat zmiany ustawień przeglądarki internetowej znajdziesz na stronie internetowej wszystkoociasteczkach.pl